Bestuur van VFW-Fokker (1970–1977)

Met de in 1969 voltrokken fusie van het Bremer VFW met het Nederlandse N. V. Fokker nam Eggers een bestuursfunctie op zich in de Düsseldorfse centrale VFW-Fokker; het gezin verhuisde naar Bad Zwischenahn. Tot de belangrijkste projecten van deze jaren behoorden de serieproductie van het korteafstandsstraalvliegtuig VFW 614, het verticaal startende VAK 191B en een luchtvaartsamenwerking met Roemenië; ook het Airbus-programma kreeg in deze tijd concrete vorm.

De Duits-Nederlandse fusie stond echter onder een ongelukkig gesternte. DER SPIEGEL berichtte in augustus 1977 over de open machtsstrijd in het concern en prees Eggers daarbij als degene die „im Düsseldorfer Vorstand wiederholt Klapwijks Exzesse gegen den Bremer Unternehmensteil zu bremsen verstanden hatte” („in het Düsseldorfse bestuur herhaaldelijk Klapwijks excessen tegen het Bremer bedrijfsdeel wist af te remmen”). Medio 1977 verliet Eggers om leeftijdsredenen het bestuur.

60e verjaardag (1972)

Op 6 juli 1972 werd prof. Gerhard Eggers, voorzitter van de raad van commissarissen van ERNO Raumfahrttechnik GmbH, 60 jaar. In een intern rondschrijven eerden de medewerkers van ERNO hun jarenlange beschermheer en de initiator van de onderneming. De verjaardag werd groots gevierd met vele vrienden en bekenden in Bad Zwischenahn.

Pensioen (1977–1998)

Na zijn afscheid wijdde Eggers zich aan het documenteren van zijn levenswerk. Hij nam deel aan talrijke bijeenkomsten van oud-collega’s – waaronder de „Atarier”-bijeenkomsten van SNECMA-metgezellen –, bezocht de Europese ruimtehaven Kourou en genoot van de tijd met zijn familie. Eerbewijzen zoals het erelidmaatschap van de DGLR en het Hermann-Oberth-genootschap en de opname in de „Commanderie du Bontemps” herinnerden aan de betekenis van zijn bijdrage.

Gerhard Eggers overleed op 23 augustus 1998 in Bad Zwischenahn aan de gevolgen van een val. In zijn memoires keek hij terug op „ein Leben zwischen Himmel und Erde – getragen von der Vision des Fliegens” („een leven tussen hemel en aarde – gedragen door de visie van het vliegen”).

ESA, NASA en Ariane na het pensioen

Ook als gepensioneerde bleef Eggers nauw verbonden met de Europese ruimtevaart. Het door hem medeopgerichte ERNO had in juni 1974 – naast de Spacelab-hoofdopdracht – de opdracht gekregen voor de ontwikkeling van de tweede trap van de Europese draagraket ARIANE; de Bremer draagraket-expertise, begonnen met de derde trap van de Europa-raket, zette zich daarmee naadloos voort.

In september 1997, op 85-jarige leeftijd, werd Eggers door het bedrijf uitgenodigd voor de 100e lancering van een Ariane-raket in Kourou in Frans-Guyana – een bijzondere ervaring waarover hij uitvoerig vertelde. Via ERNO, MBB/ERNO en Daimler-Benz Aerospace leeft zijn opbouwwerk vandaag voort in de programma’s van de ESA, in samenwerkingen met NASA en in het Ariane-programma.